วันจันทร์ที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2559

คุณครูไม่ใหญ่ที่ฉันรู้จักในโรงเรียน

เมื่อเพลงตาอินตานาเปิดขึ้นดัง
ด้วยความหวังใจฉันจะได้พบ
นับก้าวย่างที่จะได้ประสบ
พบเจอท่านเดินประตูผ่านเข้ามา
ฉันและผองเพื่อนทุกคนต่างพนม
ส่งรอยยิ้มแห่งความสุข สดชื่น ใส
กราบด้วยใจบูชาท่านอันอ่อนน้อม
นร.อนุบาลทั่วโลกต่างยินยอม
รับพรท่านด้วยใจแสนชื่นบาน
และแล้วก็ถึงบทเรียนแสนยิ่งใหญ่
ทุกดวงใจตั้งใจฟังอย่างจดจ่อ
รอฟังความรู้ด้วยหัวใจที่เฝ้ารอ
ไปบอกต่อเล่าเรื่องราวอันแสนสุขใจ
อยากเชิญนร.ทั่วโลกเข้ามาฟัง
ธรรมะล้ำค่าอันแสนยิ่งใหญ่
หาฟังได้ยากเพราะฟังจากปากของท่านงัย
ฟังแล้วเป็นสุขใจ  ยิ้มสดใสก่อนเข้านอน

วันอาทิตย์ที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2559

สิบกว่าปีที่ได้เข้าอนุบาลฯ

จะสิบปีแล้วสินะกับการเข้าชั้นเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา  แม้ว่าจะเรียนจบปริญญาทางโลกมานานเป็นสิบปีแล้วแต่ทำไม๊ทำไม  ปริญญาทางธรรมยังเรียนไม่จบสักที  ยังคงเรียนอยู่ชั้นอนุบาลเหมือนเดิม  ไม่ได้ขึ้นป.1สักที  แต่คุณครูไม่ใหญ่บอกว่าจบชั้นนี้ได้พาสชั้นเลื่อนขั้นเป็นดอกเตอร์ทันทีนะ  จะบอกให้ (ก็ภาวนาให้เลื่อนชั้นไวๆ)เพราะอยากรู้ว่า เมื่อเป็นดอกเตอร์ทางธรรมแล้วจะได้นำวิชาที่เรียนมาไปใช้ประโยชน์ต่อตนเองและเพื่อนมนุษย์อย่างไรได้บ้าง  อนุโมทนา สาธุกับนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกด้วยเช่นกัน
อยู่ชั้นเรียนนีมานับสิบปี  อยากคุยกับนักเรียนอนุบาลทั่วโลกจัง  ว่ามีความสุขไหมคะกับการได้เข้าเรียนรู้ธรรมะกับคุณครูไม่ใหญ่ และคุณครูประจำชั้นหลายๆท่าน  อยากบอกว่า เป็น the only one channel เหมือนเพลง the only you ที่ต้องติดต่อ ติดตาม และติดใจในเนื้อหาธรรมะให้ได้ทุกวันสิหน่า
ได้กลับมาเขียนบล๊อก ระบายความสุขใจอีกครั้ง มันแซบอีหลี ดิลิเชียส เหมือนกับฝรั่งกินส้มตำครั้งแรกยังงัยยังงั้นนนนเลย.....